سفاير پادپاراچا چيست؟
سفاير پادپاراچا (Padparadscha Sapphire) نوع خاصي از سنگ كرندوم گوهري است كه داراي رنگي اغلب لطيف از تركيب قرمز و زرد و به نوعي حاصل پيوند بين سفاير زرد و سرخ ميباشد. اميرنكويي محل اصلي ياقوت پادپاراچا ، سريلانكا (سيلان) بود و امروزه بسياري از افراد وسواس به استعمال كلمات صحيح معتقدند كه اين اصطلاح فقط بايد به سنگهاي سيلان محدود شود. با اين حال ، اين سنگ در منطقه روستايي “Quy Chauv” در ويتنام ، منطقه تندورو تانزانيا و ماداگاسكار نيز يافت شده است. سنگهاي نسبتا ريز هر يك از اين مناطق اغلب تحت فرآيند بهسازي حرارتي قرار مي گيرند و اين امر در دماهاي نسبتاً كم (1200 درجه سانتيگراد و كمتر) انجام مي شود و چنين عمليات حرارتي هميشه قابل تشخيص نيست.
سالهاست كه پادپارادچا توسط گوهرشناسان غربي به ندرت به عنوان يك سفاير سريلانكايي با رنگ نارنجي مايل به صورتي لطيف تعريف مي شود. اصطلاح پادپاراچا در واقع از دستكاري در واژه “padmaraga” (padma = نيلوفر آبي ؛ raga = رنگ) در زبان سانسكريت/سيلاني است ، رنگي شبيه گل نيلوفر آبي (Nelumbo Nucifera ‘Speciosa’) مناطق حاره اي.
ياقوت پادپاراچا داراي مجموعهاي از انواع مختلف از هر منشأ جغرافيايي است كه هنگاميكه در نور روز مشاهده شود، رنگ آنها مخلوطي لطيف و ظريف از نارنجي مايل به صورتي تا نارنجي مايل به صورتي و تن رنگ خفيف و درجه اشباع كم تا متوسط مي باشد. در سال 2013 گروه از مجموعه آزمايشگاه هاي گوهرشناسي معتبر جهان (LMHC) تعريفاتي براي نام “سفاير پادپاراچا” نوشته و به گفته آنها اين نام در موارد زير بكار نميرود:
اگر سنگ تغيير رنگي غير از صورتي يا نارنجي دارد.
اگر Table نگين را به صورت +/- 30° بگذاريد و با چشم غير مسلح نگاه كنيد داراي توزيع رنگ غيريكنواخت قابل توجهي باشد.
وجود مواد اپي ژنتيكي زرد يا نارنجي در شكافهايش كه بر رنگ كلي سنگ تأثير گذاشته باشد. اگر سنگ با تابش پرتودهي تحت بهسازي قرار گرفته باشد.
اگر سنگ رنگ شده باشد (dyed)، با لايه نازك پوشش داده شده (Coating) و يا با هر ماده شيميايي ديگر رنگ آن را تغيير داده باشند.بيشتر اين معيارها منطقي است. شما مي خواهيد رنگ از ذات طبيعي سنگ باشد ، نه لكه اي در درزهاي دروني آن. به همين ترتيب ، شما نمي خواهيد كه سنگ تحت تابش ، رنگ يا پوشش قرار گيرد. هرچند بايد آنها در تعريفات خود از تن رنگ و اشباع بودن آن بيشتر بازبيني كنند زيرا اين دو فاكتور ميتوانند رنگهاي بسيار پر رنگ تا كمرنگ را براي ما ظاهر سازند. رنگ ياقوت پادپاراچا هنوز مورد بحث است. بسيار از فروشندگان تجربي حرفهاي گوهر، رنگ اين سنگ را مخلوطي از نارنجي و صورتي دانسته و البته برخي گفته اند كه بايد رنگ واضح و زنده (vivid) خالص و يكدست باشد. گفته ميشود آمريكايي ها رنگ مايه ياقوت پادپاراچا با رنگ غروب خورشيد ترجيح ميدهند در حالي كه ژاپني ها رنگ لوتوس يا گل نيلوفر را مي پسندند.
شايد بهترين تركيب رنگي كه درباره ياقوت پادپاراچا ميتوان در نظر گرفت همان رنگ ” پيوند بين گل نيلوفر آبي مناطق گرمسيري و غروب آفتاب ” باشد.
بهسازي سفاير پادپاراچا
در دهه 90 ميلادي با ورود ياقوت هاي پادپاراچا شور و شوقي ايجاد شد تا سفايرهاي ديگر را به اين رنگ پرطرفدار درآورند. در نتيجه آن سفايرهاي سونگيا از تانزانيا با بهسازي به روش بريليوم ديفيوژن در طيف انواع رنگهاي نارنجي – صورتي درآمدند. اينها بعضا به اشتباه در ايران و ساير نقاط جهان (سو استفاده از نام تجاري پادپاراچا) تحت عنوان ياقوت پادپاراشا به فروش ميروند.
برچسب: ،
ادامه مطلب