سفایر پادپاراچا چیست؟
سفایر پادپاراچا (Padparadscha Sapphire) نوع خاصی از سنگ کرندوم گوهری است که دارای رنگی اغلب لطیف از ترکیب قرمز و زرد و به نوعی حاصل پیوند بین سفایر زرد و سرخ می‌باشد. امیرنکویی محل اصلی یاقوت پادپاراچا ، سریلانکا (سیلان) بود و امروزه بسیاری از افراد وسواس به استعمال کلمات صحیح معتقدند که این اصطلاح فقط باید به سنگهای سیلان محدود شود. با این حال ، این سنگ در منطقه روستایی “Quy Chauv” در ویتنام ، منطقه تندورو تانزانیا و ماداگاسکار نیز یافت شده است. سنگهای نسبتا ریز هر یک از این مناطق اغلب تحت فرآیند بهسازی حرارتی قرار می گیرند و این امر در دماهای نسبتاً کم (1200 درجه سانتیگراد و کمتر) انجام می شود و چنین عملیات حرارتی همیشه قابل تشخیص نیست.
سالهاست که پادپارادچا توسط گوهرشناسان غربی به ندرت به عنوان یک سفایر سریلانکایی با رنگ نارنجی مایل به صورتی لطیف تعریف می شود. اصطلاح پادپاراچا در واقع از دستکاری در واژه “padmaraga” (padma = نیلوفر آبی ؛ raga = رنگ) در زبان سانسکریت/سیلانی است ، رنگی شبیه گل نیلوفر آبی (Nelumbo Nucifera ‘Speciosa’) مناطق حاره ای.
یاقوت پادپاراچا دارای مجموعه‌ای از انواع مختلف از هر منشأ جغرافیایی است که هنگامیکه در نور روز مشاهده شود، رنگ آنها مخلوطی لطیف و ظریف از نارنجی مایل به صورتی تا نارنجی مایل به صورتی و تن رنگ خفیف و درجه اشباع کم تا متوسط می باشد. در سال 2013 گروه از مجموعه آزمایشگاه های گوهرشناسی معتبر جهان (LMHC) تعریفاتی برای نام “سفایر پادپاراچا” نوشته و به گفته آنها این نام در موارد زیر بکار نمیرود:
اگر سنگ تغییر رنگی غیر از صورتی یا نارنجی دارد.
اگر Table نگین را به صورت +/- 30° بگذارید و با چشم غیر مسلح نگاه کنید دارای توزیع رنگ غیریکنواخت قابل توجهی باشد.
وجود مواد اپی ژنتیکی زرد یا نارنجی در شکاف‌هایش که بر رنگ کلی سنگ تأثیر گذاشته باشد. اگر سنگ با تابش پرتودهی تحت بهسازی قرار گرفته باشد.
اگر سنگ رنگ شده باشد (dyed)، با لایه نازک پوشش داده شده (Coating) و یا با هر ماده شیمیایی دیگر رنگ آن را تغییر داده باشند.بیشتر این معیارها منطقی است. شما می خواهید رنگ از ذات طبیعی سنگ باشد ، نه لکه ای در درزهای درونی آن. به همین ترتیب ، شما نمی خواهید که سنگ تحت تابش ، رنگ یا پوشش قرار گیرد. هرچند باید آنها در تعریفات خود از تن رنگ و اشباع بودن آن بیشتر بازبینی کنند زیرا این دو فاکتور میتوانند رنگهای بسیار پر رنگ تا کمرنگ را برای ما ظاهر سازند. رنگ یاقوت پادپاراچا هنوز مورد بحث است. بسیار از فروشندگان تجربی حرفه‌ای گوهر، رنگ این سنگ را مخلوطی از نارنجی و صورتی دانسته و البته برخی گفته اند که باید رنگ واضح و زنده (vivid) خالص و یکدست باشد. گفته میشود آمریکایی ها رنگ مایه یاقوت پادپاراچا با رنگ غروب خورشید ترجیح میدهند در حالی که ژاپنی ها رنگ لوتوس یا گل نیلوفر را می پسندند.
شاید بهترین ترکیب رنگی که درباره یاقوت پادپاراچا میتوان در نظر گرفت همان رنگ ” پیوند بین گل نیلوفر آبی مناطق گرمسیری و غروب آفتاب ” باشد.
بهسازی سفایر پادپاراچا
در دهه 90 میلادی با ورود یاقوت های پادپاراچا شور و شوقی ایجاد شد تا سفایرهای دیگر را به این رنگ پرطرفدار درآورند. در نتیجه آن سفایرهای سونگیا از تانزانیا با بهسازی به روش بریلیوم دیفیوژن در طیف انواع رنگهای نارنجی – صورتی درآمدند. اینها بعضا به اشتباه در ایران و سایر نقاط جهان (سو استفاده از نام تجاری پادپاراچا) تحت عنوان یاقوت پادپاراشا به فروش میروند.
برچسب: ،
